Piotr Kukla Qkla – Peryferie percepcji II…

Abstrakcje Piotra mają swoje przesłania, odnoszą się do tego jak artysta postrzega rzeczywistość, a przede wszystkim jej zmienność. Każdy obraz ma swoją głębię, na którą trzeba spojrzeć przez pryzmat sztuki odchodzącej od standardu, są to obrazy ultranowoczesne, nieoczywiste przez co budzą ciekawość.

Jak mówi artysta, prezentowane na wystawie obrazy powstały w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Praca nad każdym z nich to ciąg nieustających eksperymentów, trwające miesiącami procesy mające na celu badanie możliwości struktur i materii. Obok tradycyjnych materiałów często używałem farb przemysłowych, nie chciałem aby czynnik technologiczny był dominujący, ale chcąc nie chcąc niektóre rozwiązania znacząco wpłynęły na fakturę płaszczyzn czy też nietypowe efekty kolorystyczne. Choć generalnie są to obrazy abstrakcyjne, jednakże wiele z nich inspirowanych było konkretnymi miejscami i zdarzeniami. Wystawa stylistycznie jest zupełnie niespójna, oprócz jednego cyklu na który składa się siedem obrazów, pozostałe są diametralnie do siebie nieprzystające, ale wydaje mi się, że przez to udało mi się uniknąć monotonii, która często towarzyszy wystawom tematycznym.

„Peryferie percepcji II” to kontynuacja trwającego od początku lat 90-tych XX wieku autorskiego projektu badawczego oscylującego wokół tworzenia fuzji dwóch wiodących nurtów malarstwa, informelu oraz abstrakcji geometrycznej.

Bezpośrednim imperatywem do rozpoczęcia prac nad połączeniem ze sobą dwóch skrajnie odmiennych, odległych zarówno pod względem koncepcyjnym, jak i formalnym nurtów był kryzys jaki nastąpił w tych kierunkach w ostatnich latach, na które bezpośrednio miał wpływ postęp technologiczny, sprawiając, że większość artystów zaczęła porzucać tradycyjne środki techniczne na rzecz mediów elektronicznych. Korzystanie przez artystów z tych samych lub podobnych środków doprowadziło do swego rodzaju homogenizacji sztuk wizualnych, czego skutki obserwujemy do dzisiaj, szczególnie przy realizacjach wystaw sztuki współczesnej. Niejednokrotnie analizując materiał wystawienniczy z odległych geograficznie miejsc, mamy wrażanie, że prace wykonała ta sama osoba. Na pewno jest to zjawisko niepokojące, albowiem Sztuka – nie tylko wg mnie – polega na wyrażaniu własnej osobowości, tworzeniu niepowtarzalnych wartości i ma się nijak do tak zwanej „masowej produkcji”.

Postanowiłem poprzez swoje indywidualne poszukiwania udowodnić, że malarstwo abstrakcyjne, realizowane tradycyjnymi technikami, po chwilowej fazie kryzysu ponownie zwraca się ku tradycji, czerpiąc na nowo inspiracje z twórczości takich artystów jak Jackson Pollock, Piet Mondrian czy Mark Rothko. Przez ostatnie ćwierćwiecze efekty swojej pracy, prezentowałem na licznych wystawach indywidualnych oraz zbiorowych, jednakże dopiero w latach 2013–2020 powstały nowe cykle, będące koncepcyjnie zamkniętą całością, którą uzupełniały teksty kuratorskie oraz autorskie wydawnictwa ulotne.

Piotr Qkla (Kukla) Urodził się w Tarnowie w 1964 roku. Jest absolwentem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych, Wydziału Meblarstwa Artystycznego. Studiował w Krakowskiej Akademii Pedagogicznej – Instytut Sztuki, dyplom z rzeźby w pracowni prof. Janiny Jeleńskiej-Papp (1989). Po studiach pracował w Państwowym Pomaturalnym Studium Nauczycielskim w Tarnowie i w prywatnej galerii sztuki w Tarnowie. Od 1997 roku pracuje w Biurze Wystaw Artystycznych w Tarnowie, obecnie jako kierownik Działu Organizacji Imprez.

Zakres działalności: malarstwo sztalugowe i ścienne (w latach 90-tych wypracował własną formułę „obiekt sztukopodobny”), rysunek, komiks, akcjonizm, sztuka konceptualna, opracowania krytyczne, autorskie projekty edukacyjne i edytorskie, poezja, aranżacja ekspozycji sztuki współczesnej i dawnej oraz inne. Swoje działania firmuje również licznymi pseudonimami. Od 1986 roku brał udział w licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych.

Piotr Kukla Qkla – Peryferie percepcji II

STUDIO KADR…Piotr Kukla Qkla – Peryferie percepcji IIJak mówi artysta, prezentowane na wystawie obrazy powstały w ciągu ostatnich sześciu miesięcy. Praca nad każdym z nich to ciąg nieustających eksperymentów, trwające miesiącami procesy mające na celu badanie możliwości struktur i materii. Obok tradycyjnych materiałów często używałem farb przemysłowych, nie chciałem aby czynnik technologiczny był dominujący, ale chcąc nie chcąc niektóre rozwiązania znacząco wpłynęły na fakturę płaszczyzn czy też nietypowe efekty kolorystyczne. Choć generalnie są to obrazy abstrakcyjne, jednakże wiele z nich inspirowanych było konkretnymi miejscami i zdarzeniami. Wystawa stylistycznie jest zupełnie niespójna, oprócz jednego cyklu na który składa się siedem obrazów, pozostałe są diametralnie do siebie nieprzystające, ale wydaje mi się, że przez to udało mi się uniknąć monotonii, która często towarzyszy wystawom tematycznym.„Peryferie percepcji II” to kontynuacja trwającego od początku lat 90-tych XX wieku autorskiego projektu badawczego oscylującego wokół tworzenia fuzji dwóch wiodących nurtów malarstwa, informelu oraz abstrakcji geometrycznej.Abstrakcje Piotra mają swoje przesłania, odnoszą się do tego jak artysta postrzega rzeczywistość, a przede wszystkim jej zmienność. Każdy obraz ma swoją głębię, na którą trzeba spojrzeć przez pryzmat sztuki odchodzącej od standardu, są to obrazy ultranowoczesne, nieoczywiste przez co budzą ciekawość.Więcej na portalu: www.niezaleznyserwiskadr.com.pl

Opublikowany przez Niezależny Serwis Informacyjny KADR Środa, 20 maja 2020

Autor: Lidia Jaźwińska

 

Post Author: kadr